Herinneringen

Graag brengen wij de oproep van Jos van Rooij onder uw aandacht:

“Ik ben zelf in het bezit van een afscheidsbrief van een ter dood veroordeelde verzetsstrijder uit Eindhoven gericht aan een bevriende Eindhovense familie. De brief is ondertekend met “Henk”, verder geen familienaam, datum of plaatsnaam. Misschien dat er via deze website nog informatie over “Henk” te achterhalen is.”

Weet u wellicht wie “Henk” is of heeft u andere informatie?
graag uw reactie naar info@herinnerudenamen.nl

———————

van de webmaster “Herinner u de namen”

Ik ben te jong, ik heb geen persoonlijke herinneringen aan de periode 1940-1945. De verhalen over de oorlog werden door de familie altijd summier gehouden, er werd liever helemaal niet over gepraat.
Waarom dan hier een reactie? Wel, het begon zo:

In de hal van station Eindhoven hangt een plaquette met de tekst:
Ter gedachtenis aan hen die vielen 1940 – 1945 en daaronder 15 namen.
Hoe vaak ik daar niet langs gelopen ben zonder te lezen, zonder te beseffen wat zo’n herdenkingsmonument voor de nabestaanden kan betekenen. Pas vele jaren en treinreizen later hoorde ik van mijn schoonvader het verhaal van één van hen. Het was zijn vader, -rechts op de loc – de man naar wie mijn man vernoemd is, die machinist was op een locomotief en is omgekomen bij de beschieting van ‘zijn’ trein, maart 1945. De impact die dat op het leven van zijn kinderen heeft gehad is groot.

weer jaren later…….
Via via word ik benaderd met de vraag of ik een website wil bouwen voor de stichting Herinner u de namen. Na een kennismakingsgesprek heb ik ja gezegd omdat ik het initiatief fantastisch vind: Eén monument met al hun namen.

Ik nodig u uit om uw herinneringen aan deze website toe te voegen.

GvdB, ‘webquestion’ september 2011

27 Reacties op Herinneringen

  1. Beste mede lezers.
    Ik vind het erg belangrijk om onze geschiedenis door te geven . Het overlijden van mijn Opa Jan Bogaars 18-8-1944 heeft altijd als een rode draad door ons leven gelopen. Heb er ooit wat over geschreven op http://hetverhalenarchief.nl/bevrijding/eindhoven-18-08-1944. Dit omdat er in de diverse bezochte archieven alleen maar een vermelding staat als noodlottig ongeval. Er is toen wel wat meer gebeurt en ik blijf daarom maar door zoeken. Maar denk dan wel eens er zijn toch meer families die op die dag hun dierbare hebben verloren en of ook een oproep hebben gehad als kleine middenstander. Ik blijf steeds nog zoeken naar van wie die brief eigenlijk kwam. Ik wet ook dat buurtgenoten naar het Station gingen en daar de trein naar het noorden namen. Familie bezoek. en konden daardoor pas na mei 1945 naar huis. Maar ja wel levend. Wie denkt bij het lezen van dit verhaal daar kan ik wat mee over vertellen. Heel graag.

  2. W Lamers zegt:

    Bombardement 19 september 1944
    Op deze datum kwamen, zoals al vaak beschreven, tientallen bewoners van de Biesterweg in Stratum om het leven in een loopgraaf op een braakliggend veld naast hun straat.
    Minder bekend is dat bewoners van andere straten (Jasmijnstraat/Versantvoortstraat) ook gelegen langs dit veld, al eerder een loopgraaf hadden gegraven liggend achter ons huis in de Jasmijnstraat 9.
    Deze eerste loopgraaf was te diep gegraven. Niemand had kennelijk verstand van loopgraven. Er werd helemaal niet gedacht of gesproken over instortingsgevaar.
    De bewoners van de Biesterweg besloten ook een loopgraaf te graven en, triest genoeg, nog iets dieper dan die van ons wat leidde tot de fatale afloop.
    Ik zat met ons gezin en vele andere buurtbewoners in de loopgraaf achter ons huis.
    We hoorden bommen vallen, er werd hardop gebeden, we vreesden het ergste.
    We wisten niet dat 40 meter verder zoveel mensen gestikt waren doordat een bom de loopgraaf had dichtgedrukt . Na het bombardement werden we richting Leenderheide gestuurd omdat er een tankaanval zou komen. De brugwachter in Son zei dat de brug het niet zou houden. De tanks zijn toen weer vertrokken.
    Het begin van deze avond om 19 september 1944 begon voor mij op de hoek Leenderweg/Versantvoortstraat, kijkend naar de oranje bollen in de lucht. Toen kwam er een jeep aanstuiven met Amerikaanse soldaten, roepend: “Go home!”
    Ik was destijds 9 jaar oud en de gebeurtenissen zitten in mijn geheugen gegrift . Om nooit te vergeten!

    ’s-Gravendeel,
    Wil Lamers

  3. Annemieke taphorn zegt:

    Beste mede lezers,
    Ik weet dat er nog steeds vraagtekens bij velen zijn m.b.t. de oorlog. Ook onder de nabestaande. Onlangs heb ik op TV het programma 13 in de oorlog gevolgd bij de NPS.
    http://13indeoorlog.nps.nl/index.html Ik moet zeggen zeer de moeite waard ik heb er nog veel van geleerd en soms ook een plekje kunnen geven. Zeker een aanrader ook voor uw kinderen/kleinkinderen. Alle afleveringen zijn te zien op internet evenals de making off.